نیایش

تو عشق منی

چنان که گدا عاشق کریم است کریم هم عاشق گداست.

اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید.

پس پیشانی صدق و اخلاص بر درگاه دوست بگذاریم و تنها از صمیم دل بگوییم که    آمده ایم.اگر پرسیدند :اینجا چرا آمده ای؟بگو به کجا روم ؟به کدام در رو کنم؟اگر گفتند تا به حال کجا بودی؟بگو راه را گم کرده بودم.آخر اگر گم نمی شدم که شما را پیدا       نمی کردم. اگر پرسیدند چه آورده ای؟ بگو دل شکسته.!

اگر گفتند گناهکاری بگو شنیده ام که شما غفارید. درثانی من که فرشته نیستم. آدمیزادم. اگر گفتند این حرفها را از کجا یاد گرفته ای؟ بگو:

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود

این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

الهی آفریدی رایگان روزی دادی رایگان پس بیامرز رایگان که تو پروردگاری نه بازرگان

نوشته شده در ۱۳۸۸/۳/۱٥ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ توسط نیایش نظرات () |

قالب جدید وبلاگ پيجك دات نت